Trip: Saas Fee

We hebben het weer voor elkaar gekregen! Terwijl in Nederland de BBQ's spontaan vlam vatten, de mussen dood van het dak vielen en de witbiertjes en roséetjes rijkelijk vloeiden persten een paar gekken onder de mountain madness vlag er nog een laatste tripje uit. Bestemming: Saas Fee in Zwitserland.

Wat betreft last-minute spring-tracks hebben we natuurlijk een reputatie hoog te houden, zo was er de memorabele springtraxx 2005 met schitterend weer en perfecte off-piste mogelijkheden. En de afsluiter van 2006: de Weisse Rausch in St. Anton met veel gekken, zon en vooral drank.. wat kan een combinatie van Zon, Zweet, Zwitsers en het mountain madness team icm Marcel B. en Arnold nog te weeg brengen?

Donderdagavond in de auto ging het er al over: de ongelofelijke hitte die dit weekend Nederland (en de rest van europa) zou treffen. En de combinatie met onze skiplannen voor datzelfde weekend. Maar goed, Saas Fee heeft een gletsjer dus het moet allemaal goedkomen. Met de traditionele fotosessie op de zwitserse snelweg arriveren we rond half 5 op de parkeerplaats bij Saas Fee. Leuk zo'n autovrij dorp maar het is toch altijd weer een eind slepen met je spullen als de koekoeksklokken nog liggen te slapen. Na wat zoeken eindelijk het hotel met de beloofde sleutels en slapen. De kamers zijn niet van de standaard die we gewend zijn, maar ja, het is een last minute en er staan bedden in en beschikken over een eigen douche, wat wil je nog meer?

Vrijdag de dertiende, we zijn niet bijgelovig en pakken dus meteen maar de zwarte en rode weltcup piste als opwarmer. Die is HARD, keihard! Misschien hadden die brede bakken van mij toch een extra slijpbeurtje moeten hebben. Gelukkig ben ik niet de enige…
Hop hop hop, we pakken direct de volgende lift omhoog, richting Morenia en daar zie je pas wat een schitterende omgeving het skigebied van Saas Fee eigenlijk is. In een enorme kom komen meerdere gletsjers naar beneden met de benodigde morenen en seracs en spectaculaire gletserspleten. Voeg daar een hoogte bij van 3500m en het is adembenemend mooi. We racen direct weer naar beneden om een hapje te gaan eten bij de gletsjergrotto om daarna weer omhoog te schieten. De sneeuw is hier duidelijk beter maar op de een of andere manier wilt het niet zo bij mij en Allan. Begin van de middag nemen wij de (half gesmolten) dalafdaling en planten onszelf pontificaal op een terrasje in zon. Enkele halve liters later komt de rest van de meute er ook bij en verkassen we naar binnen, zonder zonnetje en mét windje is het eigenlijk best wel frisjes. We wankelen nog even de sportshop binnen om onze skis voor een beurtje in te leveren om daarna aan het avondprogramma te beginnen.
Dat begint met douchen (voor de echte levensgenieters whirlpool en sauna) en op jacht naar een restaurant. Een kaasfondue later crashen we in ons hotel om even video te kijken en daarna compleet in coma te raken.

Zaterdag: iedereen uitgerust en dus jagen we weer naar boven om de rest van de pistes die we nog niet hadden gedaan te pakken. Daarbij zitten de Allalin rennen ons redelijk in de weg, want van de top tot aan het dal is er een complete piste afgesloten vanwege de strakke pakkies die naar beneden scheuren. Gelukkig is er nog meer te doen en pakken we allerlei rode en zwarte pistes tot dat we bij Morenia aanleggen voor een hapje en een drankje. De zon doet ondertussen goed zijn best en zodoende beginnen we redelijk op een groep panda's te lijken. Marcel vind nog een enorme ijsco (lees: gletsjer) en likt bijna een tweede Ötzi uit het ijs. Allan haakt wederom af, we spreken af dat hij weer bij de gletsjergrotto op ons wacht. Als een stel jonge hondjes jakkeren we nog even het gebied tussen de 2500m en 3500m door om op de terugweg erachter te komen dat de dalafdaling afgesloten is. Na telefonisch beraad met Allan duiken we toch onder het touwtje door om door de slush en keienbende naar de gletsjergrotto te ploegen. De temperatuur stijgt met elke 100m die we skieen en onder mij helm begint zich een klein stuwmeer te vormen. Skieen een wintersport? Yeah sure…
Nadat wederom het avondprogramma is aangevangen met voor iedereen de juiste manier van verschoning gaan we op weg richting het restaurant. Lekker eten en drinken om bij buitenkomst een stel (overduidelijk dronken) figuren voorbij te zien stiefelen met 1 ski en 1 paar stokken. Typisch. Voor de rest moet er gezegd worden dat Saas Fee een zeer mooi, rustig dorpje is zonder de haute chique sfeer die bijvoorbeeld Zermatt kenmerkt.

Zondag: ontbijten, inpakken, rommel in de lobby en pleitte. We pakken wederom de weltcup abfahrt om klunen te voorkomen. Hij is weer/nog steeds net zo hard als de vorige keer en levert dus (aan mijn kant) veel gevloek op. Allan valt zonder skis (onder zijn voeten) ook nog op een flink stuk ijs en is dus een beetje gammel. Desalniettemin gaan we weer naar boven om nog even wat buckelpistes te pakken en wat rond te racen. Off piste is niet echt te doen, de sneeuw heeft een keiharde bovenlaag die het moeilijk maakt om te draaien. We bewonderen nog een aantal keer de touwgroepen die omhoog gaan, verder de gletsjer op om de diverse omliggende 4000'ers te beklimmen, nemen nog een hapje bij Morenia om daarna, precies op tijd, na de verplichte wasbeurt Saas Fee weer te verlaten.

Al met al een schitterende afsluiter van het seizoen met prima weer, een gezellige groep en een schitterende omgeving. En soms is er niks extras nodig…

7 Replies to “Trip: Saas Fee”

  1. Euh ja, anders kom ik dit seizoen niet aan zeilen toe.. 😉 MAAR er komt dit keer ook een zomerprogramma Èn we gaan dit keer weer vroeg plannen maken voor de komende winter.

  2. jaa! gaan we mountainbikemadness doen????? trouwens, foto’s & canada………

  3. Geen gefiets, daar wordt je erg moe van, zeker als je naar 3600+ meter wilt gaan!!! Nog altijd flex? Slope Junk… Hou het maar alvast op de bouwvak van het Zuiden, meer details volgen.

  4. hoor ik summerboarding op de gletscher… is erg leuk. Smorgens even op de latten en smiddags aan het zwembad (of op de fiets natuurlijk..) Lukt het trouwens met de roadmovie???

  5. We moeten maar eens de koppen bij elkaar steken want mijn zomer begint alweer redelijk vol te lopen met zeil-activiteiten.. En aangezien we op onze 1e race meteen 1e zijn geworden willen we dit jaar een serieuze poging ondernemen om Nederlands Kampioen te worden.

Comments are closed.