MM2 – In search of Santa (verslag)

Sinterklaas overleefd, Kerst voor de deur.. maar nog veel belangrijker: een megadump in de Alpen en de voorspelling voor een weekend zonnig weer. Wat doe je dan?

Precies, je zit met je skimaatjes in een auto richting Oostenrijk. Met een paar goede adviezen van de guru’s (bedankt Meteo Morris en Rolf) op weg naar Warth-Schröcken.

Donderdag
Een gloednieuwe skibox op de mountainmadness mobiel met daarin allerlei soorten latten; carvers voor Rogier en Richard, freestyle skis voor Allan (komen we later op terug), een setje allmountain skis voor Thomas en mijn geliefde Seths. De voorspellingen zijn veelbelovend: heel veel verse sneeuw en de komende dagen een zonnetje!

Alpnsepp komt op standje 10 uit de radio en zo scheuren wij (met een verbruik van 1 op 5) de nacht in, richting Warth-Schröcken.

Vrijdag
Iets voor 5’en staan we tussen 2 meter hoge sneeuwwanden in Warth. Maar Warth is geen Gehren waar de boerderij moet staan en dus gaan de kettingen om voor het laatste stukkie naar boven.

De volgende ochtend zien we eindelijk waar we terecht zijn gekomen: een schitterend berglandschap met een enorme hoeveelheid krukdroge poeder strekt zich voor ons uit. In de verte zien we het gebied van Warth-Schröcken liggen. Dus snel het ontbijtje naar binnen en op zoek naar de dichtsbijzijnde lift.

Vanuit de lift worden al snel wat mooie poederveldjes gespot en na even op de piste te hebben gezeten duiken we de poeder in om kriskras daarna het gebied te doorkruisen. Ondanks dat het qua kilometers niet enorm is, zijn de mogelijkheden enorm, je moet er alleen wel naar zoeken want op de meest "zichtbare" plaatsen is iedereen al door de poeder geweest.. Gelukkig is het vrijdag en dus geen kip in het gebied en krijgen we dus een hele goede kans! Yeah!

Na de pizza gaan we weer snel naar boven. Daar vinden we een schitterend veldje helemaal voor ons alleen.. Als dat tot gort is geripped drinken we nog eens wat, dalen we af, drinken we weer wat, doen de skis in de auto, eten we wat (drinken hoort daarbij) en slepen we daarna Richard in een halve coma de auto in..

In de boerderij genieten we nog even na.. op Richard na die volledig gekleed is ingestort op bed. 🙂

Zaterdag
Schitterend weer dus vroeg op om richting Damüls te rijden, een "geheimtipp" van Rolf. De route er naartoe is al schitterend en in Damüls aangekomen blijken er daar ook legio mogelijkheden te zijn! Super!

Pistes zijn leuk voor de verbinding tussen twee poederveldjes en uiteindelijk zijn we zo gek dat we langs een niet werkende lift (gratbahn) helemaal omhoog hiken om nog een schitterende helling te pakken! Links en rechts komt er wel wat bruchhars op de hellingen waardoor het soms zwaar skieen is, maar daartussen ligt nog steeds die meter krukdroge poeder..

Allan laat zien waar zijn skis voor bedoeld zijn: hij maakt de meest mooie duikelingen "head first" de sneeuw in.. de bomkraters kan je terug zien via Google Earth! 🙂

Na een snel slokje in Damüls gaan we terug naar de boerderij voor de Weinachtsjauze, oftewel: lekker eten en drinken van producten van de boerderij. En het bleef nog lang onrustig!

Zondag
Laatste dag, dus alles klaarmaken voor vertrek en dan heel vroeg ontbijten om het maximale uit de resterende dag te halen. Doel is wederom Warth en we staan dan ook al vroeg bij de liften. Het grootste deel van het gebied is verspoord geraakt en we trekken dus richting Schröcken, tussendoor zoekend naar poederveldjes.

Uiteindelijk besluiten we helemaal door te skieen naar Schröcken zelf, ondanks dat er geen lift loopt. Er schijnt namelijk een skibus te rijden, dat staat op een enorm bord bij het begin van de piste.. Prima! Er is geen kip op de helling en zodoende is er nog voldoende ruimte voor verse sporen en voor Allan wat nieuwe bomkraters..

Bij de bushalte aangekomen blijkt dat de bus niet rijdt vanwege het laagseizoen.. we maken van de nood een deugd en lunchen terwijl we wachten op een taxi. Daarna is het nog even carvers heaven, de pistes zijn door de koude en de wind redelijk hard aan het worden waardoor de carvers zich uit kunnen leven. Ik probeer zoveel mogelijk naast de piste te skieen maar ook dat wordt steeds moeilijker, ook hier heeft de bruchhars zijn intrede gedaan door de wind.

Uiteindelijk zitten we om half vier in de auto richting Nederland… het was meer dan we verwacht hadden (en de verwachtingen waren al zo hoog)..

One Reply to “MM2 – In search of Santa (verslag)”

Comments are closed.