Over speculaaspoppen en zwakke lagen…

Ruim twee jaar geleden organiseerde mountainmadness samen met het snowsafety center een theoriecursus lawinekunde voor meer dan 35 man. Na een jaar freeriden werd het tijd om de kennis weer eens te updaten en te verdiepen, zodoende zaten Richard, Marcel en ik afgelopen zondag weer in de ‘schoolbankjes’ in Den Haag voor Lawinekunde II.

Soms lijkt het erop dat je een tripje over neerlands wegen net zo moet plannen als een gewaagde route in de Alpen, van te voren je route checken, alternatieven verzinnen, ter plekke evalueren of de tekenen die je hebt gelezen/gezien kloppen met wat je dan ziet en wanneer nodig je plan aanpassen. Met andere woorden, de Utrecht posse (Hans, Daan en ik) waren een minuut of 20 te laat omdat de A12 afgesloten was.

Na een paar uur stevig de oude stof herhalen, begonnen we aan de verdieping in de vorm van oriëntatie in de bergen. Daarna kwam een stuk over sneeuwlagen aan bod (elasticiteit, compressie, diepterijp en oppervlakte rijp) waarbij het principe van zwakke lagen en elastische lagen schitterend werd gedemonstreerd met behulp van taaitaaipoppen, speculaaspoppen, een half volle voetbal, een trampoline en Maarten. Met deze kennis werden een aantal principes uit Lawinekunde I weer duidelijk. Daarna kwam de Snowcard, een alternatief beslissingsmodel, aan bod. Erg goed vond ik de vergelijking van de snowcard met de reductiemethode van Werner Munter waaruit bleek dat de conclusies maar minimaal van elkaar afweken. Als laatste kwam alles samen in een oefening waarbij we aan de hand van een kaart, het lawinebulletin en de snowcard moesten bepalen of een bepaalde route kon, met een confronterende uitslag.

Wanneer je meer wilt weten en betere afweging wilt maken in (lawinegevaarlijk) terrein is Lawinekunde II (nu al) echt een aanrader. Voor het zelfstandig maken van langere tochten eigenlijk een must. En anders is de demonstratie met de trampoline het filerijden al meer dan waard.

Volgende week het vervolg, zondag 14:00 – 22:00 in De Uithof, Den Haag.

Moddermadness Tour – 3

Een nieuw weekend, een nieuwe lading modder over de fiets/jas/helm.. euh.. eigenlijk alles..

Route was dit keer in de Loonse en Drunense duinen, gekozen door de twee specialisten (Tom en Johan) waarna 1 van de twee wijselijk besloot om af te haken. Waarschijnlijk had Johan beter naar de weersvoorspellingen gekeken dan wij.

Om 10 uur stonden we (Tom, Marlous en ik) bij de Roestelberg samen met nog tientallen anderen van dat tricot tuig.. wat een verschil met een druilerige zaterdagochtend in Amerongen! De route was technisch, mul zand, steile klimmetjes en zoals al gezegd, heel veel andere ATB’ers. Een lekkere start voor ons beginnende mountainbikertjes..

Zodoende waren Marlous en ik niet echt rouwig dat Tom bij de Rustende Jager voorstelde om het laatste stuk maar over het fietspad terug te gaan omdat hij niet helemaal fris was.

Volgende week zaterdag een reprise? Locatie: Amerongen?

Moddermadness Tour – 2

Zaterdagochtend, veel te vroeg, was het tijd voor het tweede deel van de moddermadness tour 2009. Samen met Tom en Johan stond ik klaar om de donkere modderpoelen des doods te bedwingen en en passant nog een stukje door het bos te crossen.

vieze fietsen

Dat het ongeveer de hele week geregend had werd al snel duidelijk, volgens Tom was dit wel het extreemste wat hij ooit in Amerongen had meegemaakt, lekker koud, diep, donker en vooral modderig voor mijn maiden-trip. Zeker wanneer je dan voor je Johan tot 2 keer tegen de grond ziet gaan, wordt je enthousiasme al snel minder.

De eerste ronde was een dusdanig succes dat we al snel doorgingen naar het rondje Leersum, iets korter maar met veel meer klimmetjes erin en met als toetje de beklimming van de Amerongse Berg richting de parkeerplaats.

Het sociale event besloeg het drinken van een halve liter thee, hard lachen, fietsen opladen en uiteindelijk in de steeg afspoelen (die nu dus ook op een Amerongse modderpoel des doods lijkt).

Ik vond het erg gaaf! Wanneer gaan we weer?