Val Gardena

Tussen alles door, zouden we nog even vergeten dat Richard, Rogier, Thomas en Allan nog zijn wezen skien.

SleepingCow (MoeiKoei)

Ze hebben afgelopen weekend de Val Mezdi geskied (Sella Ronde/Arrabba/Val Gardena) En die staat dan weer in de wepowdergids blz 230, kijk ook maar even bij Gebied 106 en 108. Dan krijg je een kleine indruk.

Even voor de goede orde Allan was er ook bij, maar heeft wel 2x de Sella Ronde gedaan, maar niet de Val Mezdi. Was toch erg tevreden.

Rogier mailde naar KT alsvolgt:

“Heren,

Zojuist onze track op sportstracker.nokia.com gezet en nog even “gegoogled” op Val Mezdi.
Maar goed dat ik dat niet van te voren had gedaan, denk dat ik dan was afgehaakt 😉

“Now it comes the first, difficult and most steep part. If two, same tall
skiers stand side by side in a distance of 20 cm, the head of the under one
is in hipheight of the above one”.
Zie linkje naar de website.

Kijk ook even naar de virtuele toer voor fantastische plaatjes van het couloir

http://www.altabadiaski.info/pages/mp.php?getpage=skitouren&sub=7&se=E

Als je die link gebruikt begrijp je waarschijnlijk dat het nodig is om wat plaatjes online te zetten.”

Misschien dat een van de heren nog even een echt verslagje kan maken…..

De foto’s die gemaakt zijn, staan in ons nieuwe album bij Picasa.

Roadtrippin’ door ItaliÃŽ

Sneeuwval in de Piemonte, nieuwe skis én mijn vaste maatje die tijd heeft om te gaan poederen. Alle seinen staan op groen voor een goed weekend.

KT

Woensdag krijg ik een sms’je van Morris dat Bardonecchia de volle laag heeft gekregen en perfecte omstandigheden heeft. Dus we cancellen het hotel in Airolo en rijden donderdagnacht ook richting Bardonecchia. Na een korte tussenstop in Basel rijden we de volgende ochtend via de Fréjus tunnel Bardo binnen.. wat een hoop sneeuw! Boven de Olympische pistes knallen we door het bos en een paar open kommetjes. Je kan wel zien dat Morris en co. goed bezig is geweest, links en recht zie je vette, hele vette lijnen lopen..

Onder het genot van een biertje in de avond hebben we weer contact met Morris, hij is ‘s morgens alweer doorgeschoven naar Sestrière / Milky Way en wij besluiten hem morgen weer te volgen.

Het pension in Bardo is er eentje uit een Roald Dahl verhaal, alleen de opzette tekkel ontbreekt. We krijgen met handgebaren en vreemde geluiden routebeschrijvingen naar pinautomaat en restaurant van de pensionhouder. En op het eind van de avond rollen we met een tevreden gevoel en een bolle buik ons bedje in..

Zaterdag rijden we vroeg de 30km richting Sestrière. Even babbelen met de carabiniere op de parkeerplaats en dan hophophop naar boven. De topliften zijn open en daar scoren we een paar hele mooi dikke runs voor we de weg oversteken richting Sauze de l’Oux. Ook daar weer een heleboel mooie, in de schaduw gelegen, noordhellingen met verse pow. De laatste afdaling (zuidhelling) terug naar Sestière is ondertussen ontdooid, afgekrast en weer opgevroren, niet echt bevorderlijk voor het skigenot…

We springen weer in de auto en rijden in een paar uur naar Pila, in het Aosta dal. Beduidend minder vers (30cm) maar lekker rustig en al een beetje richting huis. Na wat omzwervingen in Aosta zelf rijden we door naar Pila, scoren daar een hotel en kunnen direct aanschuiven voor het eten..

Zondagochtend schieten we alweer vroeg de liften in, want we willen het maximale eruit halen.. Pila is mooi, overzichtelijk en nog niet enorm verspoord. Na een korte hike pakken we 2 hele mooie runs om daarna onze kansen te gaan proberen aan de andere kant van het gebied te gaan wagen. We missen uiteindelijk onze geplande route in het bos.. sparren zijn toch een stukkie dichter dan de lariksen die we in Ses en Bardo tegen kwamen…

Om 4 uur rijden we de Mont Blanc tunnel weer in om uiteindelijk rond 0:30 weer bij thuis aan te komen.

Conclusies na bijna 3000km, 2 tunnels en teveel tol.. superavontuur met supersneeuw, lekker eten en gezellige mensen.

Kinderlawines

Nee, nog niets aan de hand bij Mr&Mrs Snowjunk thuis. SnowjuniorTijs is nog steeds enigskind.

a la vache!!

Vanavond bij klokhuis gaat het over lawines.

Nooit buiten de pistes skiën, want dan kan je met lawines te maken krijgen. En wat te doen als je onverhoopt toch met een lawine te maken krijgt? Dolores doet uitgebreid lawineonderzoek. Krezipzangeres Jacqueline bezingt lawinegevaar in het dagelijks leven. 

Wijze woorden waarvan we graag willen dat de rest van wintersport-minnend Nederland het ook hoort, hebben wij meer ruimte.

En een vreselijke off-topic melding van mr&mrs Snowjunk… We hebben nog een naam nodig voor Uk2 en er mag weer gegokt worden.

Een goed begin!

De handjes trillen alweer een stukje minder, de lege flessen liggen alweer in de glasbak maar toch, namens de hele MountainMadness crew toch nog een erg gelukkig, gezond en poederrijk 2009 gewenst!

En in 2009 staan er weer een heleboel leuke dingen te gebeuren, de powderchases van wepowder, de skizone borrel (vanavond 20:00 Cafe De Flater, Utrecht), de nederlandse premiere van Snow in Georgia en natuurlijk alle geplande en ongeplande tripjes richting de sneeuw.

Houd de site in de gaten, want alhoewel het seizoen al half voorbij is, zijn we dit jaar nog zeker niet klaar!